“Bir çocuğu bir köy büyütür.”

Aslında vakti zamanında o “köy”, yalnızca çocukları büyütmezmiş. Herkesin birbirini gönülden duyup dinlediği, sarmaladığı, ihtiyaç anında birincil destek kapısı olduğu yerlermiş. 

O köyler yerini zamanla daha bireyselliğe bırakmış. Peki o köylere hala ihtiyacımız yok mu? 

Bizim vardı. İki okul öncesi öğretmeni olarak çıktığımız bu yolda; alan içi ve mesleki sohbetlerimizde, üretimlerimizde, günlük yaşamımızda birbirimizin kabilesi olduğumuzu fark ettik. Sonra farkına vardık ki aslında “Kabile” tek bir kişinin değil, aynı yolda yürüyen bir “köyün” hikayesi. Bu hikayeninse başlaması ve büyümesi bir ihtiyaç. 

Kabile alanını açma fikri, bizim bu yolda karşılaştığımız çok fazla eğitmen ve ailelerden doğdu. Ettiğimiz sohbetlerin bir noktasında aslında benzer şeyleri yaşayan ve birbirinden haberdar olmayan kişileri görüyorduk. Öyküler, yaşantılar çağıldadı ve deneyimlerimizi paylaştığımız, birbirimizden öğrendiğimiz ve bize sığınak olacak bu alanı kurmak istedik. 

Biz Kübra ve Şevval.
Dileriz ki Kabile büyüsün, çoğalsın ve birbirimizi gönülden gördüğümüz, olduğumuz haliyle sarmaladığımız bir köye dönüşsün. 

Kabile’ne hoş geldin.